|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Sint-CatharinaKerk (Centrum) |
|
|
Wanneer juist de kerk van Wachtebeke werd gesticht,is niet gekend, doch zonder twijfel was het na 1199. Er was immers geen sprake van een kerk te Wachtebeke toen de bisschop van Utrecht, Dirk II, in 1199 aan het Sticht van Sint-Pieters toelating verleende om een kapel op te richten op een moergrond, geschonken door de Graaf van Vlaanderen, gelegen tussen Kalve en Wulfsschoot. Deze kapel had alle voorrechten van een parochiekerk. Kort daarna moet de kerk van Wachtebeke ontstaan zijn. De Sint-Catharinakerk, georiënteerd naar het Oosten, naar Jeruzalem, is een typische parochiekerk in baksteen, opgetrokken naar het patroon van de Zuid-Nederlandse éénbeukige hallenkerkjes. Wanneer op 23 mei 1686 bisschop de Hornes zijn visitatie deed, zag hij een kerk die hoognodig aan herstelling toe was. Teneinde raad werden de tien meest gegoede parochianen van Wachtebeke samengebracht, met de bede om financiële hulp. In de loop van de volgende eeuwen werden nog verschillende restauratiewerken uitgevoerd. Voor meer informatie omtrent deze verbouwingswerken in de 20ste eeuw verwijs ik naar deze site.
|

|
|
Kasteel Puyenbrug |
|
Het kasteel Puyenbrug dat in het provinciaal domein Puyenbroeck ligt, dateert van 1871 en is ingericht als museum en informatiecentrum over molens. Daar is Mola (Latijn voor molen), het Provinciaal Molencentrum (vroeger: Provinciaal Molenmuseum) gevestigd. De permanente tentoonstelling benadert het onderwerp 'molen' vanuit de technische en de historische hoek. Ook de actuele windturbines en waterkrachtcentrales komen er aan bod. Naast het museumluik wil Mola informeren over het molenpatrimonium in Oost-Vlaanderen en over het Oost-Vlaams provinciaal molenbeleid. Bezoekersinfo |

|
|
De Vierschaar |
|
Van in de middeleeuwen tot einde 18de eeuw werd de benaming gebruikt ter aanduiding van een gerechtsplaats, gerechtsgebouw, rechtscollege of rechtszitting. Wachtebeke, dat volgens een oude oorkonde voor het eerst vermeld wordt in 1198, was toen nog geen zelfstandige gemeente en behoorde tot het einde van de 18de eeuw (d.w.z. tot aan de Franse overheersing van 1795-1815) administratief en rechterlijk tot het Ambacht Assenede, met als hoofdplaats Assenede, reeds in 1120 vermeld als Hasnethe. De Wachtebeekse schepenen dienden zich tweemaal per week naar de hoofdplaats
van het ambacht begeven voor het regelen van gerechterlijke en bestuurlijke
aangelegenheden voor de inwoners van Wachtebeke en Sint-Kruis-Winkel. De trapgevel van dit gebouw in traditionele bak- en zandsteenstijl wordt ingeschreven door een spiegelboogdeur en hoge kruiskozijnen. Ze draagt vernieuwde barokke cartouches met het opschrift 'Anno 1579' en het wapenschild van de familie della Faille. Voor de zijgevel met een korfboogdeur ligt een ommuurd voortuintje. Tot voor kort lag in dit tuintje een grenspaal uit 1770, afkomstig uit Overslag. Aan de ene kant draagt deze de Oostenrijkse tweekoppige adelaar, aan de andere kant de Nederlandse leeuw. Hij bevindt zich nu in het Heemkundig Museum van Wachtebeke. Bij de Franse overheersing vanaf 1795 vervalt het middeleeuwse rechtstelsel en na enige tijd van leegstand van De Vierschaar wordt het gebouw als "de eerste dorpsschoole" gebruikt. Na de omwenteling van 1830 komt het schoolgebouw in steeds slechtere staat en wordt het ook te klein als schoolgebouw. In 1857 wordt besloten een nieuwe school te bouwen in het Rechtstro. In maart 1861 is de nieuwe school instapklaar en wordt De Vierschaar openbaar verkocht aan de koster - schoolmeester Josephus Eyerman en echtgenote Sophia Haemers. Op 19 november 1861 doen de eigenaars afstand van het pand, als gift onder levenden overgemaakt aan de kerkfabriek. Tussen 1861 & 1937 geraakt het gebouw verder in verval, maar tussendoor wordt de bovenverdieping nog bewoond door arme lui. In die periode was De Vierschaar ook nog dienstig als herberg en schoenmagazijn. In 1937 volgt dat de restauratie door de kerkfabriek. Later werd er het plaatselijk kantoor van de C.M. in gehuisvest en nog later de gemeentelijke bibliotheek (tot 1998?). Nu is het gebouw het parochiesecretariaat van de Sint-Cataharinaparochie.
Bezoekersinfo |

|
|
Heemkundig Museum Moervaartstede |
|
Het heemkundig museum “Moervaartstede” is gevestigd in de private woning van Georges De Laender, Kalve 70 te Wachtebeke. Bezoek is mogelijk na afspraak 09 345 04 44 |

|
|
Kerk Onze-Lieve-Vrouw Geboorte (Overslag) |
![]() |
|
Nadat de kerkelijke
diensten op Overslag jarenlang gebeurden in een noodkapel, kreeg men
uiteindelijk rond 1710 de medewerking van het bisdom Gent. De toenmalige
bisschop Mgr. Philippe Erard van der Noot, stond bekend om zijn grote
bezorgdheid voor de rooms-katholieken uit de grensstreek. De roomse
grensbewoners zouden zonder materiële hulp de invloed van het noordse Calvinisme
moeilijk overleven.
|

|
|
De grot van Lourdes |
|
In de zuidoostelijke hoek van het kerkhof van Overslag staat de 'Grot van Lourdes'. Ze werd gebouwd in het jaar 1925, dankzij het idee en de inzet van de E.H. De Buyst, toen pastoor van Overslag. In 1925 sprak men over 'de rots ter ere van O.L.Vr. Onbevlekt Ontvangen', en ze was bedoeld ter verfraaiing van dit hoekje van het kerkhof en ook om aan die mensen van de parochie die behoefte hadden aan wat troost en bijstand een vroom en rustig plekje te bieden. Het besluit om een 'rots' te
bouwen werd genomen op 1 oktober 1924 tijdens de zitting van de Kerkraad. De
kosten zouden gedragen worden door de parochie. Tijdens vele
geldinzamelingen gaf ieder 'naar draagkracht en vermogen'. Op Ze werd plechtig ingehuldigd op zondag 30 augustus 1925 door Z.E.H. Deken Van Den Abeelle van 'Lochristy' . De plechtigheden begonnen met een namiddagfeest met lof om 14 uur gevolgd door een optocht van alle verenigingen, een praalwagen van O.L.Vr. van Lourdes, en de geestelijke en burgerlijke overheden. De optocht ging via de pastorij en ''t Belgisch en Hollandsch dorp 'al over den Kaaidijk' naar de Rots. Om halfzeven begon het avondfeest, weer met een rondgang van alle verenigingen, ditmaal met brandende kaarsen en lantarens tot aan 'de rots' waar een verering volgde met gebed en gezang, ...'waarna ieder kalm en onder de indruk huiswaarts ging'...! |

|
|
Het Kloosterbos |
|
Het Kloosterbos vormt één van de laatste restanten van wat eens een uitgestrekt bos- en heidecomplex was dat zich uitstrekte over de gehele dekzandrug van Maldegem tot Stekene. Andere relicten zoals het Heidebos te Wachtebeke/Moerbeke-Waas en het Stropersbos te Sint-Gillis-Waas/Stekene vormen gelijkaardige ecologisch waardevolle biotopen. Dit kleine maar unieke bos is een recreatiebos opengesteld voor fietsers en wandelaars. Er zijn machtige bosdreven omzoomd met prachtige populieren. Een rustgevende plaats met mogelijkheid om midden het groen uit te blazen. |

|
|
Het Heidebos |
|
Het Heidebos is een prachtig natuur- en wandelgebied in Wachtebeke en Moerbeke-Waas. Natuurpunt beheert hier een oppervlakte van 240 hectare, het Heidebos is hiermee het grootste natuurgebied van Natuurpunt in Oost-Vlaanderen. Dit bijzonder natuurgebied ligt op een zandrug en is een lappendeken van verschillende biotopen: naaldbos, loofbos, struwelen, verlaten akkers, heide, droge graslanden en dreven. Tijdens de laatste decennia werd het Heidebos voornamelijk in functie van de jacht beheerd. Door dit eenzijdig beheer groeiden de heide en open terreinen dicht. Vooral de snelgroeiende Amerikaanse vogelkers, een uitheemse boomsoort, overwoekerde grote delen van het gebied. Andere bedreigingen zoals verkavelingen en de plannen voor een golfterrein konden maar net vermeden worden. Natuurreservaten vzw kon in september 1996 ongeveer 127 hectare van dit natuurgebied aankopen. Intussen is het Heidebos uitgebreid tot ongeveer 205 hectare. Sinds 1 juni 1997 is het Heidebos terug opengesteld voor het publiek. In 2001 werd het Heidebos erkend als Europees Habitatrichtlijngebied, wat zorgt voor de strengste wettelijke bescherming van het gebied. Het gebied is vooral gekend voor de zwarte spechten en een jaarlijks terugkerend koppel wespendieven. In de jaren tachtig was de nachtzwaluw een jaarlijkse broedvogel, maar hij verdween uit het gebied. Sinds 2002 is de 'geitenmelker' echter teruggekeerd, wat aantoont dat Natuurpunt met het beheer op de goede weg is. Andere typische bewoners van de open plekken in het bos zijn de zeldzame boomleeuwerik en de boompieper. Op de zonnige plekken in het zand kan je ’s zomers met wat geluk levendbarende hagedissen zien wegschieten. In het bos werd recent een populatie eikelmuizen ontdekt. De schrale vegetaties met schapezuring, Jacobskruiskruid, Sint-Janskruid, hazenpootje, gewone reigersbek, trekken vele zeldzame vlinders aan. Zo is het Heidebos een vindplaats voor bruin, oranje en bont zandoogje, kleine vuurvlinder, zwartsprietdikkopje, groot dikkopje en icarusblauwtje.
|

|
|
Provinciaal Domein 'Puyenbroeck' |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
Wie van ontspanning of sport houdt moet zeker het provinciaal domein Puyenbroeck bezoeken? Je brengt er tussen het groen je ideale dag dor op het meer dan 500 hectare grote sport- en recreatiecomplex. Kinderen eerst Trein-, fiets- wandel- en
waterplezier Boerderijdieren en
bloemenpark Sport Ruimte voor evenementen en
kamperen
|

|
|
Wandelen en fietsen in Wachtebeke |
|
Voor de wandelpaden in verwijs ik naar de
website
"wandelen in Wachtebeke". Wil je fietsen dan kan je hier terecht "Rondom Wachtebeke". |

|
|
Kano- en kajakcenter
|
| Als je de woorden kano- en kajakvaren hoort vallen, denk je dan vooral aan de Ardennen? Dat hoeft niet langer. In het Waasland kan je voortaan een volledig traject afvaren, uniek in Vlaanderen. |